idh's profile0mnia vincit Amor : et n...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    August 26

    เช้านี้และสายนั้น

    เช้า...ดอกไม้แม่บาน
    ต้นไม้พ่อเติบใหญ่
    ลูกชายออกจากบ้าน
    ตั้งแต่เมื่อวานของปีก่อน
     
    น้องชายรอพี่ชาย
    น้องสาวบ่นเพรียกหา
    เมื่อไหร่พี่ชายจะหวนมา
    กลับมาสู่ที่เคยจากไป
     
    สาย...ของวันหนึ่ง
    พี่ชายที่ซึ่งหายไป
    ลูกชายของพ่อแม่
    กลับมายืนงอแงที่หน้าบ้าน...
     
    August 08

    ฝน

    ฝนยังคงตกต่อเนื่อง วันนี้เป็นวันที่สี่แล้ว สัปดาห์นี้เป็นสัปดาห์แห่งหารเปียกปอน เงียบเหงา และขี้เกียจ เหมาะอย่างยิ่งกับคนสันหลังยาวเป้นสันดาน แม้ว่าสายฝนจะพาดอกไม้บางดอกผลุดโผล่ขึ้นจากผิวดิน หรือทำให้ผีเสื้อเริงรำบำก็ตามที แต่มันก็พาความพลุกพล่านจากไปในบางพื้นที่ ผมมักนั่งมองมันตั้งแต่เริ่มปรอยลงมาเป็นม่านเม็ด จนกระทั่งถั่งโถมลงมาไม่ขาดสาย มองมันผ่านบานเกร็ดหน้าต่างตรงหน้า โลกที่ใครมักบอกเสมอว่ากว้างใหญ่แคบลงไปถนัดตา จะต่างอะไรถ้าเราเห็นความกว้างใหญ่ของพื้นที่ข้างนอกแต่ออกไปไม่ได้ มันคงเหมือนถือเงินสิบบาทยืนหน้าร้านอาหารใหญ่ในใจอยากกินซุปร้อนๆ ผัดฉ่าราคาแพง แต่สั่งได้แค่ข้าวเปล่า และบางทีเขาอาจจะไม่ขายให้ด้วยซ้ำ ความจำเจของสายฝนนั้นพาให้หายใจขัดข้อง คงเพราะต้นไม้นั้นร่าเริงเกินไป เขียวของมันสร้างความคุ้นชินจนกลายเป็นเหนื่อยหน่ายที่จะมอง อยู่ใต้ฟ้ากลัวอะไรกับฝน นั่นมันคำพูดเท่ๆ โดยแท้ในขณะที่คนพูดนั่งอยู่ในร่มเงาที่บดบังสายฝนที่ซัดสาด ฝนไม่น่ากลัวเท่าการเปียกปอน อับชื้น ในวันที่สามที่ฝนเทลงมาไม่หยุดผมมักเหลียวมองผิวหนังตามเนื้อตัวบ่อยครั้ง ด้วยเกรงว่าตะไคร่นำจะเกาะผิ และเป็นไปได้มั้ยด้วยความสงสัยหากมันไม่หยุดเลยนับจากวันที่เริ่มตกและจะไม่หยุดจนกว่าน้ำท่วมทุกสิ่งบนโลกให้จมหายลงไปอยู่ใต้สายน้ำ ความมีชีวิตชีวาคืนกลับมาสู่ต้นไม้ในท้องไร่ปลายนาแตมันได้เดินจากออกไปแล้วจากตัวผม แม่ค้าหลายเจ้านั่งหน้าหงิกงอแววตาขุ่ขข้องมองสายฝนด้วยสายตาตัดพ้อ ไม่รังเกียจ แต่มันไม่เกินไปหรือตกมาครึ่งอาทิตย์ ผักปลาสวยงามเก็บเกี่ยวได้ในฤดูนี้แต่จะมีประโยชน์อะไรถ้าไม่มีใครสักคนเดินตากฝนออกมาซื้อมัน ตลาดเงียบเหงา เจ้าของกิจการขายร่มคงดีใจนี่เป็นเพียงฤดูกาลเดียวที่แน่ใจว่าอย่างไรก็ขายได้  เมื่อฝนมาเยือนความอุดมสมบูรณ์ก็ตามมา มาเสียจนเฟ้อฟุ้ง ผมมองออกไปอีกครั้งสายแดดโผล่ออกมาให้เห็นรำไร แต่ยังคงม้วนอายไม่ฉากทอแสงกล้าอย่างเคย เมฆครึ้มยังไม่หมดไป ก้อนใหญ่กำลังจะมาที่ปลายขอบฟ้าไกลออกไป จะว่าไปการบ่นให้กับฤดูกาลมันช่างเป็นเรื่องที่เหลวไหลไร้สาระสิ้นดี...